Adhyay 11 · 55 shlok

Vishwaroop Darshan Yog विश्वरूपदर्शनयोग

Arjun ki prarthana par Bhagwan divya drishti dekar apna virat roop dikhate hain. Arjun bhay aur shraddha se stuti karta hai, phir Bhagwan apna saumya roop dobara dhaaran karte hain.

Ye Hinglish bhavarth Bhajan Dhun ne naya likha hai aur vidwanon dwara iski samiksha abhi jaari hai.

1. 11.1

   अर्जुन उवाच

   मदनुग्रहाय परमं गुह्यमध्यात्मसंज्ञितम् ।
   यत्त्वयोक्तं वचस्तेन मोहोऽयं विगतो मम ॥११.१॥

   Arjun bole — mujh par kripa karke aapne adhyatma naam ka jo param gupt updesh diya, usse mera ye moh door ho gaya hai.

2. 11.2

   भवाप्ययौ हि भूतानां श्रुतौ विस्तरशो मया ।
   त्वत्तः कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम् ॥११.२॥

   He Kamalnayan! Maine aapse praniyon ki utpatti aur pralay ke baare mein vistaar se suna hai, aur aapki avinashi mahima bhi.

3. 11.3

   एवमेतद्यथात्थ त्वमात्मानं परमेश्वर ।
   द्रष्टुमिच्छामि ते रूपमैश्वरं पुरुषोत्तम ॥११.३॥

   He Parmeshwar! Aap apne baare mein jaisa kehte hain, waisa hi hai. Par he Purushottam! Main aapke us ishwariya roop ko dekhna chahta hoon.

4. 11.4

   मन्यसे यदि तच्छक्यं मया द्रष्टुमिति प्रभो ।
   योगेश्वर ततो मे त्वं दर्शयाऽत्मानमव्ययम् ॥११.४॥

   He Prabhu! Agar aap maante hain ki main use dekh sakta hoon, to he Yogeshwar, mujhe apna woh avinashi swaroop dikhaiye.

5. 11.5

   श्री भगवानुवाच

   पश्य मे पार्थ रूपाणि शतशोऽथ सहस्रशः ।
   नानाविधानि दिव्यानि नानावर्णाकृतीनि च ॥११.५॥

   Shri Bhagwan bole — he Parth! Mere saikdon aur hazaron alag-alag tarah ke, kai rangon aur aakaron wale divya roopon ko dekho.

6. 11.6

   पश्यादित्यान्वसून्रुद्रानश्विनौ मरुतस्तथा ।
   बहून्यदृष्टपूर्वाणि पश्याऽश्चर्याणि भारत ॥११.६॥

   He Bharat! Adityon, Vasuon, Rudron, dono Ashwini Kumaron aur Maruton ko dekho, aur pehle kabhi na dekhe gaye bahut se aashcharyon ko dekho.

7. 11.7

   इहैकस्थं जगत्कृत्स्नं पश्याद्य सचराचरम् ।
   मम देहे गुडाकेश यच्चान्यद्द्रष्टुमिच्छसि ॥११.७॥

   He Gudakesh! Aaj mere is shareer mein ek jagah sthit char-achar sahit poore jagat ko dekho, aur jo kuch bhi tum dekhna chahte ho, woh bhi.

8. 11.8

   न तु मां शक्यसे द्रष्टुमनेनैव स्वचक्षुषा ।
   दिव्यं ददामि ते चक्षुः पश्य मे योगमैश्वरम् ॥११.८॥

   Par tum apni in aankhon se mujhe nahi dekh sakte. Isliye main tumhe divya drishti deta hoon — meri ishwariya yog-shakti ko dekho.

9. 11.9

   सञ्जय उवाच

   एवमुक्त्वा ततो राजन्महायोगेश्वरो हरिः ।
   दर्शयामास पार्थाय परमं रूपमैश्वरम् ॥११.९॥

   Sanjay bole — he Rajan! Aisa kehkar mahaan Yogeshwar Shri Hari ne Arjun ko apna param ishwariya roop dikhaya.

10. 11.10

    अनेकवक्त्रनयनमनेकाद्भुतदर्शनम् ।
    अनेकदिव्याभरणं दिव्यानेकोद्यतायुधम् ॥११.१०॥

    Us roop mein anek mukh aur aankhein thin, anek adbhut drishya the, anek divya aabhushan the aur anek divya shastra uthe hue the.

11. 11.11

    दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम् ।
    सर्वाश्चर्यमयं देवमनन्तं विश्वतोमुखम् ॥११.११॥

    Woh divya maalayein aur vastra dhaaran kiye hue the, divya sugandh ka lep lagaye the. Woh roop sab aashcharyon se bhara, anant aur sab taraf mukh wala tha.

12. 11.12

    दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगपदुत्थिता ।
    यदि भाः सदृशी सा स्याद्भासस्तस्य महात्मनः ॥११.१२॥

    Agar aakaash mein ek saath hazaar Surya uday ho jaayein, to shayad unka prakash us mahatma ke prakash ke samaan ho.

13. 11.13

    तत्रैकस्थं जगत्कृत्स्नं प्रविभक्तमनेकधा ।
    अपश्यद्देवदेवस्य शरीरे पाण्डवस्तदा ॥११.१३॥

    Tab Arjun ne devon ke dev ke us shareer mein anek hisson mein bate hue poore jagat ko ek hi jagah sthit dekha.

14. 11.14

    ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः ।
    प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥११.१४॥

    Tab aashcharya se bhare, romanchit Arjun ne Bhagwan ko sir se pranaam karke haath jodkar kaha.

15. 11.15

    अर्जुन उवाच

    पश्यामि देवांस्तव देव देहे सर्वांस्तथा भूतविशेषसङ्घान् ।
    ब्रह्माणमीशं कमलासनस्थ मृषींश्च सर्वानुरगांश्च दिव्यान् ॥११.१५॥

    Arjun bole — he Dev! Main aapke shareer mein sab devtaon ko, anek tarah ke praniyon ke samoohon ko, kamal ke aasan par baithe Brahma ko, Shiv ko, sab rishiyon ko aur divya naagon ko dekh raha hoon.

16. 11.16

    अनेकबाहूदरवक्त्रनेत्रं पश्यामि त्वां सर्वतोऽनन्तरूपम् ।
    नान्तं न मध्यं न पुनस्तवादिं पश्यामि विश्वेश्वर विश्वरूप ॥११.१६॥

    He Vishweshwar! He Vishwaroop! Main aapko anek bhujaon, peton, mukhon aur aankhon wala, sab taraf anant roopon wala dekh raha hoon. Mujhe aapka na ant dikhta hai, na madhya, na aadi.

17. 11.17

    किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च तेजोराशिं सर्वतोदीप्तिमन्तम् ।
    पश्यामि त्वां दुर्निरीक्ष्यं समन्ता द्दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेयम् ॥११.१७॥

    Main aapko mukut, gada aur chakra dhaaran kiye, tej ke punj, sab taraf se chamakte hue, jalti aag aur Surya jaisi jyoti wale, mushkil se dekhe ja sakne wale aur apaar roop mein dekh raha hoon.

18. 11.18

    त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
    त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता सनातनस्त्वं पुरुषो मतो मे ॥११.१८॥

    Aap hi jaanne yogya param akshar hain, aap hi is vishwa ke param aadhaar hain. Aap avinashi hain, sanatan dharm ke rakshak hain, aur mere mat mein aap hi sanatan purush hain.

19. 11.19

    अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
    पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रम् स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥११.१९॥

    Main aapko aadi, madhya aur ant se rahit, anant shakti wale, anant bhujaon wale, Chandra aur Surya-roopi aankhon wale, jalti agni jaise mukh wale aur apne tej se is vishwa ko tapate hue dekh raha hoon.

20. 11.20

    द्यावापृथिव्योरिदमन्तरं हि व्याप्तं त्वयैकेन दिशश्च सर्वाः ।
    दृष्ट्वाऽद्भुतं रूपमुग्रं तवेदं लोकत्रयं प्रव्यथितं महात्मन् ॥११.२०॥

    He Mahatman! Aakaash aur prithvi ke beech ki ye saari jagah aur sab dishayein akele aapse hi bhari hui hain. Aapke is adbhut aur bhayankar roop ko dekhkar teeno lok kaanp rahe hain.

21. 11.21

    अमी हि त्वां सुरसङ्घाः विशन्ति केचिद्भीताः प्राञ्जलयो गृणन्ति ।
    स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घाः स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभिः पुष्कलाभिः ॥११.२१॥

    Devtaon ke ye samooh aapmein pravesh kar rahe hain, kuch darkar haath jode aapki stuti kar rahe hain. Maharshiyon aur siddhon ke samooh "kalyan ho" kehkar anek stotron se aapki stuti kar rahe hain.

22. 11.22

    रुद्रादित्या वसवो ये च साध्या विश्वेऽश्विनौ मरुतश्चोष्मपाश्च ।
    गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घा वीक्षन्ते त्वां विस्मिताश्चैव सर्वे ॥११.२२॥

    Rudra, Aditya, Vasu, Saadhya, Vishwedev, Ashwini Kumar, Marut, pitar, aur gandharvon, yakshon, asuron aur siddhon ke samooh — sabhi aashcharya se aapko dekh rahe hain.

23. 11.23

    रूपं महत्ते बहुवक्त्रनेत्रं महाबाहो बहुबाहूरुपादम् ।
    बहूदरं बहुदंष्ट्राकरालं दृष्ट्वा लोकाः प्रव्यथितास्तथाऽहम् ॥११.२३॥

    He Mahabahu! Anek mukhon aur aankhon wale, anek bhujaon, jaanghon aur pairon wale, anek peton wale aur anek bhayankar daadhon wale aapke is vishal roop ko dekhkar sab lok vyakul hain, aur main bhi.

24. 11.24

    नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
    दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥११.२४॥

    He Vishnu! Aakaash ko chhoote, anek rangon se chamakte, khule mukhon aur chamakti vishal aankhon wale aapko dekhkar mera mann andar se kaanp raha hai; mujhe na dhairya mil raha hai, na shanti.

25. 11.25

    दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानि दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि ।
    दिशो न जाने न लभे च शर्म प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥११.२५॥

    Bhayankar daadhon wale aur pralay ki agni jaise aapke mukhon ko dekhkar mujhe dishaon ka gyan nahi raha aur na sukh mil raha hai. He Devesh! He Jagannivas! Prasann hoiye.

26. 11.26

    अमी च त्वां धृतराष्ट्रस्य पुत्राः सर्वे सहैवावनिपालसङ्घैः ।
    भीष्मो द्रोणः सूतपुत्रस्तथाऽसौ सहास्मदीयैरपि योधमुख्यैः ॥११.२६॥

    Dhritarashtra ke ye sab putra rajaon ke samoohon sahit, Bheeshma, Drona aur Sootputra Karn, hamari taraf ke pramukh yoddhaon sahit —

27. 11.27

    वक्त्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति दंष्ट्राकरालानि भयानकानि ।
    केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु संदृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः ॥११.२७॥

    badi tezi se aapke bhayankar daadhon wale daravne mukhon mein pravesh kar rahe hain. Kuch ke sir choor-choor hokar daanton ke beech phanse dikhai de rahe hain.

28. 11.28

    यथा नदीनां बहवोऽम्बुवेगाः समुद्रमेवाभिमुखाः द्रवन्ति ।
    तथा तवामी नरलोकवीरा विशन्ति वक्त्राण्यभिविज्वलन्ति ॥११.२८॥

    Jaise nadiyon ki anek dhaarayein samudra ki taraf hi daudti hain, waise hi manushya-lok ke ye veer aapke jalte mukhon mein pravesh kar rahe hain.

29. 11.29

    यथा प्रदीप्तं ज्वलनं पतङ्गा विशन्ति नाशाय समृद्धवेगाः ।
    तथैव नाशाय विशन्ति लोका स्तवापि वक्त्राणि समृद्धवेगाः ॥११.२९॥

    Jaise patange nasht hone ke liye tezi se jalti aag mein ghuste hain, waise hi ye log bhi nasht hone ke liye tezi se aapke mukhon mein pravesh kar rahe hain.

30. 11.30

    लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ता ल्लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिः ।
    तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥११.३०॥

    He Vishnu! Aap apne jalte mukhon se sab lokon ko sab taraf se nigalte hue chaat rahe hain. Aapka ugra prakash poore jagat ko tej se bharkar tapa raha hai.

31. 11.31

    आख्याहि मे को भवानुग्ररूपो नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद ।
    विज्ञातुमिच्छामि भवन्तमाद्यं न हि प्रजानामि तव प्रवृत्तिम् ॥११.३१॥

    Mujhe bataiye ki ugra roop wale aap kaun hain? He Devshreshth! Aapko namaskar hai, prasann hoiye. Main aadi purush aapko jaanna chahta hoon, kyonki main aapka prayojan nahi samajh pa raha.

32. 11.32

    श्री भगवानुवाच

    कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः ।
    ऋतेऽपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ॥११.३२॥

    Shri Bhagwan bole — main lokon ka naash karne wala badha hua Kaal hoon aur is samay lokon ka sanhaar karne mein laga hoon. Tumhare bina bhi virodhi senaon mein khade ye sab yoddha nahi bachenge.

33. 11.33

    तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व जित्वा शत्रून् भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम् ।
    मयैवैते निहताः पूर्वमेव निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् ॥११.३३॥

    Isliye tum utho aur yash pao. Shatruon ko jeetkar samriddh rajya bhogo. Ye sab mere dwara pehle hi maare ja chuke hain; he Savyasachi (dono haathon se baan chalane wale), tum sirf nimitt bano.

34. 11.34

    द्रोणं च भीष्मं च जयद्रथं च कर्णं तथाऽन्यानपि योधवीरान् ।
    मया हतांस्त्वं जहि मा व्यथिष्ठा युध्यस्व जेतासि रणे सपत्नान् ॥११.३४॥

    Drona, Bheeshma, Jayadrath, Karn aur doosre veer yoddhaon ko, jo mere dwara pehle hi maare ja chuke hain, tum maaro. Vyakul mat ho, yuddh karo — tum yuddh mein shatruon ko jeetoge.

35. 11.35

    सञ्जय उवाच

    एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी ।
    नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥११.३५॥

    Sanjay bole — Keshav ke ye vachan sunkar mukutdhari Arjun kaanpte hue, haath jodkar, namaskar karke, bahut dare hue aur gadgad vaani se phir pranaam karke Shri Krishna se bole.

36. 11.36

    अर्जुन उवाच

    स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या जगत् प्रहृष्यत्यनुरज्यते च ।
    रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः ॥११.३६॥

    Arjun bole — he Hrishikesh! Ye uchit hi hai ki aapki keerti se jagat prasann hota hai aur prem karta hai, dare hue rakshas sab dishaon mein bhaagte hain aur siddhon ke samooh aapko namaskar karte hain.

37. 11.37

    कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन् गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे ।
    अनन्त देवेश जगन्निवास त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ॥११.३७॥

    He Mahatman! Woh aapko namaskar kyon na karein, aap to Brahma se bhi bade aur unke bhi aadi karta hain. He Anant! He Devesh! He Jagannivas! Aap sat, asat aur unse bhi pare akshar hain.

38. 11.38

    त्वमादिदेवः पुरुषः पुराण स्त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
    वेत्तासि वेद्यं च परं च धाम त्वया ततं विश्वमनन्तरूप ॥११.३८॥

    Aap aadi dev aur sanatan purush hain, aap is jagat ke param aadhaar hain. Aap jaanne wale bhi hain, jaanne yogya bhi aur param dhaam bhi. He Anant roop! Ye jagat aapse vyapt hai.

39. 11.39

    वायुर्यमोऽग्निर्वरुणः शशाङ्कः प्रजापतिस्त्वं प्रपितामहश्च ।
    नमो नमस्तेऽस्तु सहस्रकृत्वः पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते ॥११.३९॥

    Aap hi Vayu, Yam, Agni, Varun, Chandrama, Prajapati aur Prapitamah (Brahma ke bhi pita) hain. Aapko hazaron baar namaskar hai, phir-phir namaskar hai.

40. 11.40

    नमः पुरस्तादथ पृष्ठतस्ते नमोऽस्तु ते सर्वत एव सर्व ।
    अनन्तवीर्यामितविक्रमस्त्वं सर्वं समाप्नोषि ततोऽसि सर्वः ॥११.४०॥

    He Sarvaroop! Aapko aage se, peechhe se aur sab taraf se namaskar hai. Aap anant shakti aur apaar parakram wale hain; aap sabmein vyapt hain, isliye aap hi sab kuch hain.

41. 11.41

    सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं हे कृष्ण हे यादव हे सखेति ।
    अजानता महिमानं तवेदं मया प्रमादात्प्रणयेन वापि ॥११.४१॥

    Aapki is mahima ko na jaante hue, aapko mitra maankar maine bhool se ya prem se jo "he Krishna, he Yadav, he Sakha" kehkar bina soche pukara —

42. 11.42

    यच्चावहासार्थमसत्कृतोऽसि विहारशय्यासनभोजनेषु ।
    एकोऽथवाप्यच्युत तत्समक्षं तत्क्षामये त्वामहमप्रमेयम् ॥११.४२॥

    aur he Achyut! Hansi-mazaak mein ghoomte, sote, baithte ya khaate samay, akele mein ya doosron ke saamne aapka jo apmaan hua, un sabke liye main apaar prabhaav wale aapse kshama maangta hoon.

43. 11.43

    पितासि लोकस्य चराचरस्य त्वमस्य पूज्यश्च गुरुर्गरीयान् ।
    न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकः कुतोऽन्यो लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभाव ॥११.४३॥

    Aap is char-achar jagat ke pita hain, poojniya hain aur sabse bade guru hain. He atulniya prabhaav wale! Teeno lokon mein aapke samaan bhi koi nahi, phir aapse badhkar kaise hoga?

44. 11.44

    तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम् ।
    पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम् ॥११.४४॥

    Isliye main shareer ko jhukakar pranaam karke, stuti ke yogya aap Ishwar ko prasann karna chahta hoon. He Dev! Jaise pita putra ko, mitra mitra ko aur priya apne priya ko seh leta hai, waise hi aap mujhe kshama karein.

45. 11.45

    अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा भयेन च प्रव्यथितं मनो मे ।
    तदेव मे दर्शय देव रूपं प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥११.४५॥

    Pehle kabhi na dekhe gaye is roop ko dekhkar main prasann bhi hoon, par mera mann bhay se vyakul bhi hai. He Dev! Mujhe wahi (saumya) roop dikhaiye. He Devesh! He Jagannivas! Prasann hoiye.

46. 11.46

    किरीटिनं गदिनं चक्रहस्त मिच्छामि त्वां द्रष्टुमहं तथैव ।
    तेनैव रूपेण चतुर्भुजेन सहस्रबाहो भव विश्वमूर्ते ॥११.४६॥

    Main aapko waise hi mukut pehne, gada aur chakra haath mein liye dekhna chahta hoon. He Sahasrabahu! He Vishwamurti! Aap usi chaturbhuj roop mein prakat hoiye.

47. 11.47

    श्री भगवानुवाच

    मया प्रसन्नेन तवार्जुनेदं रूपं परं दर्शितमात्मयोगात् ।
    तेजोमयं विश्वमनन्तमाद्यं यन्मे त्वदन्येन न दृष्टपूर्वम् ॥११.४७॥

    Shri Bhagwan bole — he Arjun! Maine prasann hokar apni yog-shakti se tumhe ye tejomay, anant, aadi aur param vishwaroop dikhaya hai, jise tumhare alawa pehle kisi ne nahi dekha.

48. 11.48

    न वेदयज्ञाध्ययनैर्न दानै र्न च क्रियाभिर्न तपोभिरुग्रैः ।
    एवंरूपः शक्य अहं नृलोके द्रष्टुं त्वदन्येन कुरुप्रवीर ॥११.४८॥

    He Kuruveer! Manushya-lok mein na Vedon ke adhyayan se, na yagyon se, na daan se, na karmkand se aur na kathor tapon se — tumhare alawa koi mujhe is roop mein dekh sakta hai.

49. 11.49

    मा ते व्यथा मा च विमूढभावो दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम् ।
    व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥११.४९॥

    Mere is bhayankar roop ko dekhkar tum vyakul aur mohit mat ho. Bhay chhodkar, prasann mann se phir mere usi roop ko dekho.

50. 11.50

    सञ्जय उवाच

    इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः ।
    आश्वासयामास च भीतमेनं भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ॥११.५०॥

    Sanjay bole — Vasudev ne Arjun se aisa kehkar phir apna (chaturbhuj) roop dikhaya, aur phir saumya manushya-roop dhaaran karke mahatma Shri Krishna ne dare hue Arjun ko dheeraj bandhaya.

51. 11.51

    अर्जुन उवाच

    दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।
    इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥११.५१॥

    Arjun bole — he Janardan! Aapka ye saumya manushya-roop dekhkar ab main shaant mann wala hokar apni swabhavik avastha mein aa gaya hoon.

52. 11.52

    श्री भगवानुवाच

    सुदुर्दर्शमिदं रूपं दृष्टवानसि यन्मम ।
    देवा अप्यस्य रूपस्य नित्यं दर्शनकाङ्क्षिणः ॥११.५२॥

    Shri Bhagwan bole — mera ye roop, jo tumne dekha hai, dekhna bahut mushkil hai. Devta bhi is roop ke darshan ke liye sada laalayit rehte hain.

53. 11.53

    नाहं वेदैर्न तपसा न दानेन न चेज्यया ।
    शक्य एवंविधो द्रष्टुं दृष्टवानसि मां यथा ॥११.५३॥

    Jis roop mein tumne mujhe dekha hai, us roop mein na Vedon se, na tap se, na daan se aur na yagya se mujhe dekha ja sakta hai.

54. 11.54

    भक्त्या त्वनन्यया शक्यमहमेवंविधोऽर्जुन ।
    ज्ञातुं द्रष्टुं च तत्त्वेन प्रवेष्टुं च परंतप ॥११.५४॥

    Par he Parantap Arjun! Ananya bhakti se hi mujhe is roop mein tattva se jaana, dekha aur mujhmein pravesh kiya ja sakta hai.

55. 11.55

    मत्कर्मकृन्मत्परमो मद्भक्तः सङ्गवर्जितः ।
    निर्वैरः सर्वभूतेषु यः स मामेति पाण्डव ॥११.५५॥

    He Pandav! Jo mere liye karm karta hai, mujhe hi param lakshya maanta hai, mera bhakt hai, aasakti se rahit hai aur kisi prani se vair nahi rakhta, woh mujhe praapt hota hai.